شیر مادر، آنچه ما در مورد آن نمی دانیم – بخش دوم

شیر مادر
شیر مادر

قسمت دوم

مشکلات پزشکی رایج نظیر چاقی مفرط، اختلالات داخلی، عمل سزارین و تولد زودرس، تمامی می توانند شیر دهی را مورد اختلال قرار دهند. و بسیاری از مادران از حمایت پزشکی برخوردار نیستند.بیست و پنج سال پیش، سازمان بهداشت جهانی و یونیسف شاخص هایی بوجود آوردند که بر اساس آن بیمارستان های ” دوستدار کودک” تعریف شدند.  این امر به حمایت بیشتر از رابطه مادر و نوزاد و شیر دادن نوزادان منجر می شود.امروزه تنها یک نوزاد از هر پنج نوزاد در آمریکا در یک بیمارستان دوستدار کودک متولد می شود. این یک مشکل است، چون مادران با بسیاری از مشکلات در هر دقیقه، ساعت، روز و هفته شیر دهی دست و پنجه نرم می کنند. پس زدن شیر مادر توسط نوزاد، درد، دوشش شیر و  سختی های فراهم آوردن شیر  برای نوزاد از جمله مشکلاتی است که با آن مواجه می شوند. این مادران شایسته برخورداری از کادر پزشکی آگاه هستند. که از این روند ها مطلع باشند.

مادرانی که با این مشکلات روبرو هستند با من تماس می گیرند و با صدای لرزان پشت تلفن گریه می کنند. بخاطر اینکه قادر نیستند به نوزادان خود شیر بدهند . تنها به این دلیل که چیزی از نظر تکاملی قدیمی است به این معنی نیست که انجام دادن آن آسان باشد و ما در انجامش مهارت داشته باشیم. متخصصان بالینی، مراقبت های لازم را زمانی به بهترین نحو ارائه می دهند که آموزش مداوم در زمینه  چگونگی کمک به شیر دهی را دیده باشند . برای کسب چنین تحصیلات متداولی باید آن را از طریق تحقیقات به روز، هم در علوم زیست محیطی و هم در علوم اجتماعی بدست آورند. چرا که باید بدانیم که در اغلب موارد آسیب های روانی و مشکلات ناشی از آن در فضای میان یک مادر و متخصص بالینی وی شکل می گیرد.

اگر شیر دهی ما بصورت متداوم  نباشد، به اندازه کافی خوب نخواهد بود. علی الخصوص برای مادرانی که باید به سر کار برگردند. در خیلی از کشور ها برای والدین مرخصی با حقوق در نظر نمی گیرند. چنین مادرانی خیلی زود پس از وضع حمل باید به سر کار برگردند.چگونه می توانیم  سلامت مادر و نوزاد را تنها با پیام رسانی در مورد شیر دهی به مادران تضمین کنیم؟ بدون اینکه برای آنها حمایت سازمانی فراهم آوریم.حمایت سازمانی که باعث تسهیل تقویت رابطه مادر و نوزاد شود و در نتیجه به امر شیردهی بهتر کمک کند. جواب این است که ما نمی توانیم این کار را انجام دهیم. مجموعه قانون گذاران، صاحبان اصناف و مشاغل باید کاری در این خصوص انجام دهند.

ما همگی در سلامت جامعه نقش داریم و همگی در بدست آوردن آن ایفای نقش می کنیم. شیر دادن بخشی از ارتقای سلامت انسان است.در بخش مراقبت های ویژه نوزادان، وقتی نوزادان نارس و یا آسیب دیده به دنیا می آیند شیر و یا اجزای شیر که از لحاظ زیستی فعالند می توانند بسیار مهم باشند.در مکان ها و  یا جوامعی که در آنها ریسک ابتلا به بیماری های مسری بالاست ،شیر مادر به شکل غیر قابل باوری نقش محافظتی ایفا می کند.در مواقع اورژانسی مثل طوفان و زلزله، وقتی که برق قطع شده ، وقتی که آب قابل شرب در دسترس نیست، شیر مادر می تواند بچه ها رو سیر و به بدنشون آبرسانی کند.و در زمان بحران های بشری، نظیر مادرهای سوری که از مناطق جنگی گریخته اند، کوچکترین قطرات شیر می تونه نوزاد را از بزرگترین چالشهای جهانی مصون بداره.

آگاهی در خصوص شیر مادر تنها ابلاغ یک پیام به مادران و قانونگذاران نیست بلکه فهم این موضوع است که چه چیزی شیر مادر را با اهمیت می کند تا بتوانیم راهکارهای بهتری برای مادرانی که به هر دلیلی قادر به شیر دادن نیستند، فراهم کنیم. ما همگی می توانیم عملکرد بهتری در حمایت از مادران برای بزرگ کردن فرزندانشان به اشکال مختلف داشته باشیم.هم زمان با اینکه زنان در سرار جهان برای کسب تساوی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی تلاش می کنند، ما نیز باید مادر بودن را دوباره تصور کنیم، نه بعنوان بعد اصلی زن بودن بلکه بعنوان یکی از ابعاد یک زن متعالی بودن.

زمان این کار رسیده است.

شیر مادر، آنچه در مورد آن نمیدانیم – بخش  اول

 

دیدگاهتان را بنویسید